კვლევის თანახმად, მარილის მაღალმა მიღებამ შეიძლება გაზარდოს დიაბეტის განვითარების რისკი. (წყარო: Thinkstock Images) არტერიული წნევის გარდა, მარილის მაღალი მიღება - ნატრიუმის მთავარი წყარო - შეიძლება ასოცირდებოდეს დიაბეტის განვითარების რისკთან, მკვლევარებმა დაადგინეს. დასკვნებმა აჩვენა, რომ ყოველ 2.5 დამატებით გრამ მარილზე (ექვივალენტურია ყოველ დამატებით გრამ ნატრიუმზე) დღეში, საშუალოდ 43 პროცენტით გაიზარდა ტიპი 2 დიაბეტის განვითარების რისკი.
ყველაზე მაღალი პალმის ხე ფლორიდაში
ადამიანები, რომლებიც ყოველდღიურად იღებდნენ 7.3 გრამზე მეტ მარილს, ავლენდნენ 72 პროცენტით უფრო მეტ რისკს მათთან შედარებით, ვინც ყველაზე დაბალია 6 გრამზე, განაცხადეს შვედეთის კაროლინსკის ინსტიტუტის გარემოსდაცვითი მედიცინის ინსტიტუტის მკვლევარებმა.
მკვლევარების აზრით, ნატრიუმის ასოციაცია - რომელიც მარილის 40 პროცენტს შეადგენს - შეიძლება გამოწვეული იყოს ინსულინის წინააღმდეგობაზე უშუალო ზემოქმედებით და/ან მაღალი წნევის და წონის მომატებით. გარდა ამისა, მარილის მოხმარება ასევე უკავშირდება მოზრდილებში ლატენტური აუტოიმუნური დიაბეტის (LADA) განვითარების მაღალი რისკს-ტიპი 1 დიაბეტის ფორმა, რომლის დროსაც პანკრეასის ინსულინის გამომწვევი უჯრედები განადგურებულია სხეულის იმუნური სისტემის მიერ.
კვლევამ აჩვენა, რომ ნატრიუმის მიღების ეფექტი LADA– ს განვითარების რისკზე კიდევ უფრო დიდი იყო, 73 პროცენტით გაიზარდა ნატრიუმის მოხმარებული თითოეული გრამი დღეში. მაღალი რისკის მქონე ლეიკოციტების ანტიგენის (HLA) გენოტიპების მქონე პაციენტებს, რომელთა ნატრიუმის მიღება იყო კლასიფიცირებული როგორც „მაღალი“ (3.15 გრამზე მეტი დღეში), თითქმის ოთხჯერ უფრო მეტად განუვითარდათ LADA, ვიდრე მათ, ვინც მოიხმარდა ყველაზე დაბალს (2.4 გმ/დღეში).
ჩვენ ვადასტურებთ ასოცირებას ნატრიუმის მიღებასთან და ტიპი 2 დიაბეტს შორის (და ის), რომ ნატრიუმის მაღალი მიღება შეიძლება იყოს რისკის ფაქტორი LADA– სთვის, განსაკუთრებით მაღალი რისკის HLA გენოტიპების მატარებლებში, თქვა წამყვანმა ავტორმა ბაჰარე რასულმა IMM– დან, ყოველწლიურ შეხვედრაზე ნაშრომის წარდგენისას. ევროპის დიაბეტის შემსწავლელი ასოციაციის (EASD) ლისაბონში.
რა სახის ხილია ქლიავი