ნაკლებმა აწევამ შეიძლება მოგცეს ძლიერი სხეული, ვარაუდობს კვლევა

მკვლევარებმა განაცხადეს, რომ დასკვნები შეიძლება გამოყენებულ იქნას კუნთების სიძლიერის და ძალის გასაუმჯობესებლად და დადებითი გავლენა იქონიოს წინააღმდეგობის გაწევისას დაღლილობის მართვაზე.

ძალოსნები, რომლებიც იყენებდნენ დატვირთვის სიჩქარის პროფილს, გაძლიერდნენ, მიუხედავად იმისა, რომ ექვსკვირიანი პერიოდის განმავლობაში სულ მცირე იყო, ნათქვამია კვლევაში, რომელიც გამოქვეყნდა ჟურნალში Strength and Conditioning Research. (ფოტო: გეტის სურათები/Thinkstock)

კვლევის თანახმად, ძალოსნებს შეეძლოთ ნაკლები და მაინც გაძლიერებულიყვნენ იმ რაოდენობის შეცვლით, რომელსაც ისინი მოიმატებდნენ ყოველი სესიის განმავლობაში.

გაერთიანებული სამეფოს ლინკოლნის უნივერსიტეტის მეცნიერებმა შეადარეს საშუალო წონის აწევა ორ ჯგუფს ექვსი კვირის განმავლობაში.

ერთმა ჯგუფმა გამოიყენა ერთი გამეორების ვარჯიშის ტრადიციული მეთოდი - მაქსიმალური წონა, რომელსაც სპორტსმენს შეუძლია აწიოს - და მეორემ გამოიყენა დატვირთვის სიჩქარის პროფილი, სადაც წონა იყო მორგებული ისე, რომ ისინი ყოველ მეცადინეობაზე მეტ -ნაკლებად აწეოდნენ.

პალმები ფლორიდას ტიპებში

ძალოსნებმა, რომლებიც იყენებდნენ დატვირთვის სიჩქარის პროფილს, გაძლიერდნენ, მიუხედავად იმისა, რომ ექვსკვირიანი პერიოდის მანძილზე ნაკლები აწიეს, ნათქვამია კვლევაში. ჟურნალი Strength and Conditioning Research რა

ტრადიციულად, ერთი გამეორება გამოიყენებოდა ყველა სესიისთვის წონის დატვირთვის დასადგენად.

მკვლევარებმა დაადგინეს ერთი გამეორება ორ ჯგუფში.

შემდეგ მათ ჩაწერეს წონის აწევის დრო, ხოლო წონა გადავიდა მანძილზე, რათა დადგინდეს სიჩქარის გაზომვა ერთ -ერთ ჯგუფში.

მკვლევარებმა განაცხადეს, რომ ერთადერთ გამეორებასთან ერთად დადგენილია სპორტსმენისთვის დატვირთვის სიჩქარის პროფილი.

მკვლევარებმა განაცხადეს, რომ დასკვნები შეიძლება გამოყენებულ იქნას კუნთების სიძლიერის და ძალის გასაუმჯობესებლად და დადებითი გავლენა იქონიოს წინააღმდეგობის გაწევისას დაღლილობის მართვაზე.

არსებობს მრავალი ფაქტორი, რამაც შეიძლება ხელი შეუწყოს სპორტსმენების მუშაობას კონკრეტულ დღეს, მაგალითად, რამდენი ძილი ჰქონდათ, კვება თუ მოტივაციური ფაქტორები, თქვა ჰარი დორელმა ლინკოლნის უნივერსიტეტიდან.

მაგრამ ტრადიციული პროცენტული მეთოდებით ჩვენ არ გვექნება იმის გაგება, თუ როგორ მოქმედებს ეს მათ სიძლიერეზე, თქვა დორელმა.

სიჩქარეზე დაფუძნებულმა ტრენინგმა მოგვცა საშუალება გვესმოდა, იყვნენ თუ არა ისინი ნორმალურ შესრულებაზე და შესაბამისად შეცვალონ დატვირთვა შესაბამისად, თქვა მან.

18 -დან 29 წლამდე თექვსმეტი მამაკაცი, სხეულის მასით 70 კილოგრამიდან 120 კგ -მდე, წონით ვარჯიშის მინიმუმ ორი წლიანი გამოცდილებით, მონაწილეობა მიიღეს ცდაში, რომელიც მოიცავდა კვირაში ორ ვარჯიშს ექვსი კვირის განმავლობაში. რა

მათ შეასრულეს უკანა სკუატი, სკამზე პრესი, მკაცრი ოვერჰედის პრესა და ჩვეულებრივი ჩამორჩენა, და შედეგები დაფიქსირდა ექვსკვირიანი ვარჯიშის დასაწყისში და ბოლოს.

მკვლევარებმა ასევე ჩაწერეს სპორტსმენის მოძრაობის საწინააღმდეგო ნახტომი-ქვედა სხეულის ასაფეთქებელი ძალა და დაადგინეს, რომ მხოლოდ სიჩქარის ჯგუფები გაუმჯობესდა.

საცდელი პერიოდის შემდეგ, მათ, ვინც ვარჯიშის სიჩქარეს იყენებს, შეეძლოთ საშუალოდ 15 კილოგრამი აეღოთ ზურგზე, ვიდრე დაიწყეს, 147 კგ -დან გაიზარდა 162 კგ -მდე, მიუხედავად იმისა, რომ ვარჯიშის დატვირთვა საშუალოდ ცხრა პროცენტით ნაკლები იყო თითოეულ სესიაზე.

სხვადასხვა სახის ბაღის ყვავილები

მათ ექვს პროცენტით ნაკლები აიღეს სკამზე თითო სესიაზე, მაგრამ ფინალურ სესიამდე შეეძლოთ დამატებით 8 კილოგრამის აღება; ოვერჰედის პრესამ დაინახა 4 კილოგრამი გაზრდა ერთ გამეორებაში, ვარჯიშის დროს ექვსი პროცენტით ნაკლები მოხსნის მიუხედავად.

საბედისწერო აწევა 176 კგ -დან 188 კგ -მდე გაიზარდა თუნდაც მათი ვარჯიშის დატვირთვაზე საშუალოდ ორი პროცენტით შემცირებით.

ზემოთ მოყვანილი სტატია მხოლოდ საინფორმაციო მიზნებისთვისაა და არ არის გამიზნული პროფესიული სამედიცინო რჩევების შემცვლელი. ყოველთვის ეძიეთ ექიმის ან სხვა კვალიფიციური ჯანდაცვის სპეციალისტის მითითებები თქვენს ჯანმრთელობასთან ან სამედიცინო მდგომარეობასთან დაკავშირებული ნებისმიერი კითხვისთვის.