ბევრი ტიპი 2 დიაბეტის სამკურნალოდ გამოიყენება სიგნალიზაციის მოლეკულა, რომელსაც ეწოდება გლუკაგონის მსგავსი პეპტიდი -1. (წყარო: ფაილის ფოტო) მეცნიერებმა, მათ შორის ერთმა ინდურმა წარმოშობამ, შეიმუშავეს ტექნოლოგია, რომელმაც შეიძლება უზრუნველყოს შაქრიანი დიაბეტის გლუკოზის კონტროლი ერთი ინექციით, რაც დრამატული გაუმჯობესება იქნება მიმდინარე თერაპიასთან შედარებით. პრიმატებში, მკურნალობა ნაჩვენებია, რომ გრძელდება კვირაში და არა დღეებში, განაცხადეს აშშ -ს დიუკის უნივერსიტეტის მკვლევარებმა.
ნარკოტიკების კონტროლირებადი გათავისუფლების მექანიზმის შექმნით და ორგანიზმში მისი ცირკულაციის დროის ოპტიმიზაციით, ახალ ბიოპოლიმერულ ინექციას აქვს პოტენციალი შეცვალოს ყოველდღიური ან ყოველკვირეული ინსულინის ინექციები თვეში ერთხელ ან თვეში ორჯერ 2 ტიპის სამკურნალო საშუალებებით. დიაბეტი, მათი თქმით.
ტიპი 2 დიაბეტის მრავალი თანამედროვე მკურნალობა იყენებს სიგნალის მოლეკულას, რომელსაც ეწოდება გლუკაგონის მსგავსი პეპტიდი -1 (GLP1), რათა პანკრეასმა გამოუშვას ინსულინი სისხლში შაქრის გასაკონტროლებლად. ამასთან, ამ პეპტიდს აქვს ხანმოკლე ნახევარგამოყოფის პერიოდი და სწრაფად იწმინდება ორგანიზმიდან. მკვლევარებმა, მათ შორის აშუტოშ ჩილკოტიმ, დიუკის უნივერსიტეტიდან, შექმნეს ტექნოლოგია, რომელიც GLP1- ს აერთიანებს სითბოს მგრძნობიარე ელასტინის მსგავსი პოლიპეპტიდის (ELP) ხსნარში, რომელიც შეიძლება კანში შეიტანოს სტანდარტული ნემსის საშუალებით. ინექციის შემდეგ, ხსნარი რეაგირებს სხეულის სითბოზე და ქმნის ბიოდეგრადირებად გელის მსგავს დეპოს, რომელიც ნელ-ნელა ათავისუფლებს პრეპარატს დაშლისას.
რას ჰგავს ნაცარი ქერქი
ცხოველებზე ჩატარებულ ექსპერიმენტებში, შედეგად მიღებულმა თერაპიამ უზრუნველყო გლუკოზის კონტროლი სამჯერ მეტხანს, ვიდრე ბაზარზე არსებული მკურნალობა. მკვლევარებმა სისტემატურად იმუშავეს მოლეკულურ დონეზე ბიოპოლიმერის დიზაინის შესაცვლელად და აღმოაჩინეს ტკბილი ლაქა, რომელიც მაქსიმალურად გაზრდიდა წამლის მიღების ხანგრძლივობას ერთი ინექციით. ამით ჩვენ მოვახერხეთ სამმაგი მოქმედების ხანგრძლივობის გაორმაგება ტიპი 2 დიაბეტისთვის, რაც სხვა კონკურენტულ დიზაინებს აღემატება, ამბობს ჩილკოტი, კვლევის უფროსი ავტორი, გამოქვეყნებული ჟურნალში Nature Biomedical Engineering. მკვლევარებმა მოახდინეს მათი ხსნარის ოპტიმიზაცია გლუკოზის დონის რეგულირებისთვის თაგვებში 10 დღის განმავლობაში ერთი ინექციის შემდეგ, წინა სტანდარტიდან 2-3 დღის განმავლობაში.
შემდგომ ტესტებში, გუნდმა აღმოაჩინა, რომ ოპტიმიზირებულმა ფორმულირებამ გააუმჯობესა გლუკოზის კონტროლი რეზუს მაიმუნებში 14 დღეზე მეტი ხნის განმავლობაში ერთი ინექციის შემდეგ, ასევე გამოუშვა პრეპარატი მუდმივი სიჩქარით საცდელი პერიოდის განმავლობაში. ამ სამუშაოს ამაღელვებელი იყო ჩვენი უნარი ვაჩვენოთ, რომ წამალი შეიძლება გაგრძელდეს ორ კვირაზე მეტხანს არა ადამიანურ პრიმატებში, თქვა კელი ლუგინბულმა, ჩილკოტის ლაბორატორიის დოქტორანტმა და კვლევის თანაავტორმა.