პოპულარული პოსტები
სმარტფონის გადაჭარბებული მოხმარება ნარკოტიკების ბოროტად გამოყენების მსგავსი
ჟურნალ NeuroRegulation– ში გამოქვეყნებულმა დასკვნებმა აჩვენა, რომ ისინი, ვინც ტელეფონებს იყენებდნენ, ყველაზე მეტად გრძნობდნენ იზოლირებული, მარტოობის, დეპრესიისა და შფოთვის განცდას. წაიკითხეთ მეტი რომ იცოდეთ.
კვლევამ აჩვენა, რომ სოციალური მედიის ტექნოლოგიაზე დამოკიდებულებამ შეიძლება რეალურად უარყოფითი გავლენა მოახდინოს სოციალურ კავშირზე. (წყარო: ფაილის ფოტო) გიჭირთ ახალი წერილების, ტექსტებისა და სურათების იგნორირება თუნდაც ოჯახთან და მეგობრებთან ერთად დროის გატარებისას? თუ ასეა, დროა შეცვალოთ თქვენი მანერები, რადგან ახალი კვლევა ამბობს, რომ სმარტფონების ჭარბი გამოყენება ისევეა, როგორც ნებისმიერი სხვა სახის ნივთიერების ბოროტად გამოყენება.
ჟურნალ NeuroRegulation– ში გამოქვეყნებულმა დასკვნებმა ასევე აჩვენა, რომ ისინი, ვინც ტელეფონებს იყენებდნენ, ყველაზე მეტად გრძნობდნენ იზოლირებული, მარტოობის, დეპრესიისა და შფოთვის განცდას.
სმარტფონის გამოყენების ქცევითი დამოკიდებულება იწყებს ტვინში ნევროლოგიური კავშირების ფორმირებას, ისევე როგორც ოპიოიდურ დამოკიდებულებას ადამიანები, რომლებიც იღებენ ოქსიკონტინს ტკივილის შესამსუბუქებლად-თანდათანობით განმარტა კვლევის თანაავტორმა ერიკ პეპერმა, პროფესორმა სან ფრანცისკოს სახელმწიფო უნივერსიტეტში, აშშ-ში.
კვლევამ, რომელშიც მონაწილეობა მიიღო 135 -მა ადამიანმა, აჩვენა, რომ სოციალური მედიის ტექნოლოგიაზე დამოკიდებულებამ შეიძლება რეალურად უარყოფითი გავლენა მოახდინოს სოციალურ კავშირზე.
წითელი და შავი ბუნდოვანი მუხლუხა
მკვლევარებს მიაჩნიათ, რომ მარტოობა ნაწილობრივ არის პირისპირ ურთიერთობის შეცვლის შედეგი კომუნიკაციის ისეთი ფორმით, სადაც სხეულის ენა და სხვა სიგნალების ინტერპრეტაცია შეუძლებელია.
მათ ასევე აღმოაჩინეს, რომ სმარტფონების უმძიმესი მომხმარებლები თითქმის მუდმივად ასრულებდნენ მრავალ ამოცანას სწავლისას, სხვა მედიის ყურებისას, ჭამისას ან კლასში დასწრებისას.
ობობა გრძელი წინა ფეხებით და მოკლე უკანა ფეხებით
ეს მუდმივი აქტივობა მცირე დროს უთმობს სხეულებსა და გონებას მოდუნებისა და რეგენერაციისთვის და ასევე იწვევს ნახევრად დავალებას, სადაც ადამიანები ერთდროულად ასრულებენ ორ ან მეტ დავალებას-ოღონდ ნახევარი ისევე, როგორც მათ ექნებოდათ ერთ დავალებაზე ორიენტირებული. დრო, თქვა პეპერმა.
ბიძგები, ვიბრაციები და სხვა სიგნალები ჩვენს ტელეფონებსა და კომპიუტერებზე გვაიძულებს ვიხედოთ მათზე, ჩვენს ტვინში იგივე ნერვული გზების გაჩენით, რაც ერთხელ გვაფრთხილებდა გარდაუვალი საფრთხის შესახებ, როგორიცაა ვეფხვის ან სხვა დიდი მტაცებლის თავდასხმა, მკვლევარებმა თქვეს.
მაგრამ ახლა ჩვენ გატაცებულნი ვართ იმავე მექანიზმებით, რომლებიც ოდესღაც გვიცავს და გვაძლევს საშუალებას გადავრჩეთ - ყველაზე უმნიშვნელო ინფორმაციისთვის, თქვა პეპერმა.