რატომ არ შეუძლია ზოგიერთ ბავშვს წინააღმდეგობა გაუწიოს შოკოლადებს, ისევე როგორც სხვებს

გარკვეული გენების ცვალებადობა ზოგიერთ ბავშვს უფრო მგრძნობიარე ხდის ტკბილ გემოზე, ზოგი კი ნაკლებად, აიძულებს მათ მიაღწიონ უფრო მეტ ტკბილეულს - შოკოლადის მსგავსად - რომ გემო უფრო სრულად იგრძნონ.

გაინტერესებთ, რატომ ვერ უძლებს თქვენი შვილი შოკოლადს? დამნაშავე მათ გენებშია. გენეტიკური მაკიაჟი განსაზღვრავს მგრძნობელობას ტკბილი გემოს მიმართ, ისევე როგორც სხეულის ცხიმი. (წყარო: Thinkstock Images)

ოდესმე გაგიკვირდებათ, რატომ სურს თქვენს შვილს უფრო მეტი შოკოლადი, ვიდრე სხვა ბავშვებს? ეს შეიძლება იყოს იმის გამო, რომ მათ სჭირდებათ მეტი შაქარი იმავე ტკბილი გემოს მისაღებად, ახალი კვლევის თანახმად.

აშშ-ში Monell Chemical Senses Center– ის კვლევის თანახმად, ტკბილი გემოს მიმართ მგრძნობელობა მნიშვნელოვნად განსხვავდება სკოლის მოსწავლეებში და ნაწილობრივ გენეტიკურად არის განსაზღვრული.

ზოგი ბავშვი 20 -ჯერ უკეთ აფასებს შაქარს, ვიდრე სხვები. როგორც შაქარი უფრო შეზღუდული და რეგულირდება ბავშვთა დიეტებში, ისე ნაკლებად შაქრისადმი მგრძნობიარე ბავშვებს შეუძლიათ მიიღონ ნაკლები 'ტკბილი სიგნალი'-და, შესაბამისად, უფრო გაუჭირდებათ შაქრის შემცირებასთან გამკლავება, თქვა დანიელ რიდმა მონელის ცენტრიდან.

მკვლევარებმა დაადგინეს ტკბილი გემოს ბარიერი-განსაზღვრული როგორც საქაროზის ყველაზე დაბალი დონის შესამჩნევი-216 ჯანმრთელი 7-14 წლის ბავშვისგან. თითოეულ ბავშვს მიეცა ორი ჭიქა, - ერთი გამოხდილი წყლით და მეორე შაქრის ხსნარით - და სთხოვეს დაედგინათ, რომელი ორი ჭიქიდან ჰქონდა განსაკუთრებული გემო.

ეს განმეორდა შაქრის კონცენტრაციის ფართო სპექტრში. ყველაზე დაბალი კონცენტრაცია, რომლის წყალობითაც ბავშვი საიმედოდ განასხვავებს წყლისგან, დაინიშნა ბავშვის ტკბილი გამოვლენის ზღურბლად (უფრო დაბალი გემოვნების ზღურბლი ნიშნავს, რომ ბავშვი უფრო მგრძნობიარეა ამ გემოს მიმართ).

——————————————————————————

ხავერდის მესკიტი vs თაფლის მესკიტი

განმარტა: საიდუმლო შოკოლადის ლტოლვის უკან

ჭკვიანმა შოკოლადმა შეიძლება შეანელოს ტვინის დაკარგვა ხანდაზმულებში

——————————————————————————

ტკბილი გემოვნების აღქმაზე გენეტიკური გავლენის შესასწავლად, 168 ბავშვის დნმ-მ გაანალიზეს ორი ტკბილი გემის გენების ცვალებადობა, რომლებიც ცნობილია მოზარდებში ტკბილ მგრძნობელობასთან-TAS1R3 G- თან დაკავშირებული ცილის ტკბილი რეცეპტორების გენი და GNAT3 ტკბილი რეცეპტორების სასიგნალო გენი.

დამატებითმა ანალიზმა გამოავლინა ვარიაცია TAS2R38 მწარე რეცეპტორების გენში, რომელიც ცნობილია, რომ დაკავშირებულია ბავშვებში ტკბილი პრეფერენციების ინდივიდუალურ განსხვავებებთან. აღმოჩნდა, რომ ბავშვები, რომლებიც უფრო მგრძნობიარენი იყვნენ მწარე გემოს მიმართ, ასევე უფრო მგრძნობიარენი იყვნენ შაქრის შემცველობის მიმართ. სინამდვილეში, დიეტურმა ჩანაწერებმა აჩვენა, რომ ამ მწარე მგრძნობიარე გენის მქონე ბავშვებმა მოიხმარეს ყოველდღიური კალორიების უფრო მაღალი პროცენტი, როგორც შაქარი.

ჩვენ გაკვირვებული აღმოვჩნდით, რომ ტკბილი გემოს მგრძნობელობა და შაქრის მოხმარება დაკავშირებულია მწარე რეცეპტორების გენთან, თქვა რიდმა.

ბიო-ელექტრული წინაღობის გამოყენებით სხეულის შემადგენლობის გასაზომად, მკვლევარებმა დაადგინეს, რომ სხეულის ცხიმის მომატება ასოცირდება ტკბილი გემოს მიმართ უფრო მგრძნობიარობასთან.

დასკვნები გამოქვეყნდა Journal of Nursing Research– ში.

ზემოთ მოყვანილი სტატია მხოლოდ საინფორმაციო მიზნებისთვისაა და არ არის გამიზნული პროფესიული სამედიცინო რჩევების შემცვლელი. ყოველთვის ეძიეთ ექიმის ან სხვა კვალიფიციური ჯანდაცვის სპეციალისტის მითითებები თქვენს ჯანმრთელობასთან ან სამედიცინო მდგომარეობასთან დაკავშირებული ნებისმიერი კითხვისთვის.